תשובה לתגובה

13. MISZKAN - Miejsce Najświętsze

גרסה להדפסה

Miejsce Najświętsze było miejscem szczególnym w całym Przybytku. Można by rzec, że cała reszta, to tylko dodatek, umożliwiający sprawowanie świętej służby wokół niego. To właśnie ono stanowiło najważniejszą część tej budowli i sens jej istnienia. Miejsce zastrzeżone wyłącznie dla Boga, gdzie miała przebywać chwała Władcy wszechświata (Kapł. 40:34-37), napawało wielką bojaźnią (Kapł. 9:23-24, Ps. 68:36). Zgodnie z nakazem Wszechmocnego, nikt nie miał prawa wejść poza zasłonę oddzielającą owe miejsce od Miejsca Świętego. Jedynie arcykapłan miał się stawić tam jedyny raz w roku, podczas Święta Yom Kippur, wnosząc krew przebłagania za lud – nie bez trwogi, gdyż najmniejsze uchybienie mogło spowodować jego śmierć (Kapł. 16:2-4, 15-19). 

Obecność w tym Najświętszym miejscu musiała wywierać na arcykapłanie niesamowite wrażenie. Był jedynym człowiekiem, który mógł wkroczyć w tą niedostępną przestrzeń. Wchodząc poza zasłonę (zwaną drugą zasłoną - por. Hebr. 9:3), zawieszoną na czterech słupach pokrytych złotem, znajdował się w bezpośredniej obecności Boga; tam spoczywała chwała Boża – Szekina. Przepięknie haftowane zasłony w kolorach niebieskim, fioletowym i szkarłatnym z postaciami cherubinów, odbijały swą paletę barw na gładkich i lśniących złotych ścianach. Ponadto woń kadzidła - jedynego w swoim rodzaju [1], którego dym unosił się nad wiekiem Arki Przymierza zasłaniając je, aby kapłan nie zginął (Kapł. 16:12-13), czyniła tę chwilę obecności przed obliczem Boga wydarzeniem mistycznym i pełnym lęku. Dopiero rozumiejąc niesamowitą świętość tego miejsca oraz rolę jaką stanowiła owa zasłona, będąca niejako barierą oddzielającą człowieka od Boga, pojmiemy znaczenie rozdarcia się tej zasłony w chwili śmierci Zbawiciela świata (Marka 15:37-38). 

W Miejscu Najświętszym znajdowała się tylko Arka Przymierza – znak Przymierza pomiędzy Bogiem a Izraelem.

SKRZYNIA (ARKA) PRZYMIERZA (hebr. אָרוֹן הָבְרִית‎ Aron HaBrit)

(2 Mojż. 25:10-22, 3 Mojż. 37:1-9)

Skrzynia Przymierza

Skrzynia Przymierza, o wymiarach 2,5×1,5 łokcia i wysoka na 1,5 łokcia, wykonana była z drzewa akacjowego i pokryta szczerym złotem od wewnątrz i od zewnątrz. Dookoła była przyozdobiona złotym wieńcem. Natomiast po bokach zaopatrzona w cztery złote pierścienie na czterech krawędziach, aby włożone do nich pozłacane akacjowe drążki, ułatwiały transport Skrzyni. 

Jako przykrycie Skrzyni wykonano wieko, całe ze szczerego złota, na którego dwóch krawędziach osadzone zostały, wykonane również ze złota, cheruby z rozpostartymi do góry skrzydłami i zwróconym do siebie twarzami.

Wieko Skrzyni Przymierza

Właśnie nad wiekiem Skrzyni Przymierza było miejsce obecności chwały Boga: „siedzącego na tronie między cherubami” (1 Sam. 4:4, BW, por. Kapł. 16:2, Ps. 80:1).

Jako, że Arka Przymierza zaginęła w tajemniczych okolicznościach w roku 586 p.n.e., od czasu zburzenia Świątyni w Jeruzalem, jej los nie jest znany. Jej wygląd można odtworzyć jedynie na podstawie zachowanych opisów biblijnych. 

Przykłady różnych wyobrażeń Arki Przymierza

Skrzynia początkowo znajdowała się w Miejscu Najświętszym Miszkanu (Wyjścia 26:33), przeniesiona następnie, po wybudowaniu przez Salomona, do Świątyni w Jeruzalem 2 Kronik 5:1-7).

Wewnątrz Arki złożono 2 kamienne tablice Przymierza, które Mojżesz otrzymał od Boga na górze Synaj (Powt. Pr. 10:2), złote naczynie z manną (Wyjścia 16:33-34), a także (po buncie Koracha) laskę Aarona (Hebr. 9:3-4). Wszystkie te przedmioty miały być świadectwem dla przyszłych pokoleń, dlatego też Arka Przymierza jest nazywana również Skrzynią Świadectwa.

Tablice Przymierza, naczynie z manną i laska Aarona wewnątrz Skrzyni Świadectwa

Naczynie z manną oraz kwitnąca laska Aarona w Skrzyni Przymierza

Arka Przymierza była najświętszym i najważniejszym sprzętem w całym Przybytku. Noszona przez kapłanów na czele ludu (Liczb 10:33-36), zapewniała im przewodnictwo, ochronę (Jozuego 3:11-17, 4:11) i zwycięstwo (Jozuego 6:6-16, 1 Sam. 4:3) – będąc znakiem obecności Boga pomiędzy nimi (1 Sam. 4:5-8). Jej utrata to żal i rozpacz (1 Sam. 4:22), a jej powrót to przyczyna nieopisanej radości (2 Sam. 6:13-15, 1 Sam. 4:5).

Znajdując się w niewłaściwym miejscu stawała się przyczyną plag wobec niegodnych jej obecności ludzi (1 Sam. 5:6-12), a w przeciwnym wypadku – przedmiotem błogosławieństwa (2 Sam. 6:11).

Dotykana przez niepowołane do tego osoby potrafiła uśmiercać (2 Sam. 6:6-7, 1 Sam. 6:19).

Interesująca jest wzmianka w Księdze Objawienia 11:19, która wspomina o Arce Przymierza znajdującej się w niebiańskiej Świątyni.

Kult świątynny przed majestatem Najwyższego Boga nie mógł być sprawowany przez przypadkowych ludzi, w przypadkowych szatach. To zagadnienie omawia kolejny rozdział. 

---

[1] niepowtarzalny sklad kadzidla do sluzby świątynnej omowiono w rozdziale "Miszkan - Miejsce Święte".

Zdjęcia użyte w opracowaniu wykorzystano za uprzejmą zgodą: MISHKAN MINISTRIES - http://www.mishkanministries.org/home.php

תגובה

  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • מעבר שורות ופסקאות מתבצע אוטומטית.

מידע נוסף על אפשרויות מבנה קלט

CAPTCHA
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.