Purim

Wersja do wydruku

Zasadność obchodzenia Święta Purim wynika z Księgi Estery 9:26-29. Nie jest ono nakazane osobiście przez Boga, jak miało to miejsce ze wszystkimi wcześniej omówionymi świętami, jednak natchnione Pismo Święte mówi:

„Żydzi zobowiązali się i przyjęli to zarówno na siebie, jak i na swoje potomstwo i na tych wszystkich, którzy by się do nich przyłączyli, jako zwyczaj, którego się nie przekracza, że będą rokrocznie święcić te dwa dni zgodnie z przepisami i w oznaczonym czasie. A te dni mają być wspominane i obchodzone jako święta po wszystkie pokolenia, we wszystkich rodzinach, we wszystkich prowincjach i we wszystkich miastach. A te Święta "Purim" nie mają zaniknąć wśród Żydów i pamięć o nich nie ma ustać u ich potomstwa. A królowa Estera, córka Abichaila, i Żyd Mordochaj napisali z całym naciskiem, że ten drugi list dotyczący Święta Purim stanowczo obowiązuje" (Estery 9:26-29).

Święto Purim przypada 14 dnia miesiąca Adar (luty/marzec). ‘Purim’ to liczba mnoga słowa ‘Pur’, oznaczającego ‘los’ (w kontekście losowania, ciągnięcia losu). 'Purim' (liczba mnoga od 'pur') dosłownie znaczy 'losy'. Wbrew pozorom, nie jest to słowo hebrajskie ale pochodzi z j. perskiego. Nazwa święta nawiązuje do faktu, iż za pomocą rzuconego losu ustalono datę zagłady narodu żydowskiego (Estery 3:7, 12-13). Sytuacja ta miała miejsce za panowania króla perskiego Achaszwerosza (Kserksesa) (356 r. p.n.e), który za namową Hamana wydał dekret w sprawie eksterminacji Żydów.

Uknuty spisek Hamana zostaje udaremniony poprzez interwencję Estery, która za sprawą Boskiej opatrzności wcześniej została wybrana żoną Acharszwerosza, a zatem i królową. Dzięki temu, choć z narażeniem własnego życia (Estery 4:10-11), może ona wstawić się u króla za swoim ludem (Estery 7:3-4), błagając o jego ocalenie (Estery 8:3-6).

Jako że dekrety królewskie były nieodwołalne (Estery 8:8), niedopuszczenie do wymordowania Żydów przez ich wrogów można było osiągnąć poprzez wydanie drugiego dekretu królewskiego pozwalającego na obronę oraz wytępienie wszystkich przeciwników Żydów (Estera 8:10-11).

Radość z ocalenia przed wydawałoby się nieuchronną zagładą istotnie jest powodem do wielkiego świętowania. W przeciwnym wypadku naród izraelski byłby na zawsze wymazany z historii świata. Co czuli wtedy Żydzi, może sobie uświadomić osoba, której w ostatniej chwili ocalono życie, mając świadomość, że właśnie w tym momencie mogłaby być martwa.

Chociaż opisane w księdze Estery wydarzenia miały miejsce 2500 lat temu, ich wymowa jest nadal aktualna. Na przestrzeni tych tysiącleci historia wyłoniła wielu Hamanów – ludzi, którzy z całą zawziętością chcieli całkowicie wyeliminować Żydów (np. Antioch Epifanes, Hitler). Jednak dokładnie tak jak w tej historii, ich zamiary obracają się przeciwko nim i giną w haniebny sposób. Zamysł Hamana spadł na jego własną głowę – został powieszony na szubienicy, którą sam zbudował dla swojego wroga – Żyda Mordochaja (Estery 7:10). Ta historia uczy, że Bóg zawsze upomni się o prawo swego ludu (5 Mojż. 32:35-36). 

Współcześnie również istnieją państwa, których życzeniem jest żeby na świecie nie pozostał ani jeden Żyd, a Izrael przestał istnieć. Dlatego nie bez przyczyny, to święto upamiętniające ocalenie Żydów obchodzone jest do dziś, aż do ostatecznego triumfu. 

Opowieść o ocaleniu Żydów jest spowita wątkiem tajemniczych splotów wydarzeń, co daje przeświadczenie iż Najwyższy kontroluje je wszystkie. Wydaje się jakoby Bóg działał z ukrycia niosąc ratunek swemu ludowi z najmniej oczekiwanego źródła. 

Księga Estery opisująca te wszystkie pamiętne i jakże istotne wydarzenia jest jednocześnie piękną i poruszającą serce i pełną głębokich wartości historią. Zachęcam do zapoznania się z jej treścią. 

Więcej informacji na temat Święta Purim oraz sposobie jego obchodzenia na stronach:

http://www.hatikvah.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=54&Itemid=35

http://www.izrael.badacz.org/kultura/kalendarz_purim.html

Your rating: Brak Ocena: 5 (4 votes)

Żydzi - dlaczego?

Żydzi MUSZĄ istnieć do końca; nie mogli zginąć w czasach Artakserksesa; nie mogli zginąć w czasach Mesjasza – Ew. Jana 11,50: "I nie myślicie, że lepiej jest dla nas, by jeden człowiek umarł za lud, niż żeby wszystek ten lud zginął."; i nie mogą zginąć teraz, dopóki nie odnajdzie się ostatnia z "owiec zaginionych z DOMU IZRAELA" (Ew. Mateusza 15, 24). Współczesny "Samson" także MUSIAŁ SIĘ ODRODZIĆ, bo NIKT nie może ani zmienić WYROCZNI, ani nawet jej opóźnić.

Pytanie

Co w tym kontekście znaczyć mają słowa: "ostateczny triumf"?

Ostateczny triumf

Odpowiedz:
 
"Tak mówi Wszechmocny Pan: Gdy znowu zgromadzę dom izraelski spośród ludów, wśród których byli rozproszeni, wtedy na oczach narodów dowiodę na nich swojej świętości; i będą mieszkać na swojej ziemi, którą dałem mojemu słudze Jakubowi. I będą na niej bezpiecznie mieszkać, będą budować domy i sadzić winnice; i będą bezpiecznie mieszkać, gdy Ja dokonam sądów na wszystkich ich sąsiadach, którzy nimi pogardzili. I poznają, że Ja, Pan, jestem ich Bogiem" (Ezech. 28: 25-26, BW).